Jak nazywa się osoba uzależniona od gier i dlaczego ważne jest zrozumienie tego terminu?

Czy wiesz, czym tak naprawdę jest uzależnienie od gier komputerowych i jak odróżnić je od zwykłego hobby? Światowa Organizacja Zdrowia bije na alarm! Zanurz się w lekturze, aby zrozumieć definicję tego problemu, dlaczego właściwe nazewnictwo ma znaczenie i jak odróżnić gracza z pasją od osoby uzależnionej. Sprawdź, czy gry wideo nie przejmują kontroli nad Twoim życiem!

Podstawy definiowania uzależnienia od gier komputerowych

Uzależnienie od gier komputerowych, uznawane za uzależnienie behawioralne, definiuje się jako kompulsywne i trudne do opanowania korzystanie z gier, które negatywnie oddziałuje na różne sfery życia osoby dotkniętej tym problemem. Addiction to computer games definition to inaczej kompulsywne i trudne do opanowania korzystanie z gier, które negatywnie oddziałuje na różne sfery życia osoby dotkniętej tym problemem.

W takim stanie gry wideo stają się najważniejsze, odsuwając na dalszy plan inne pasje i powinności. Uznanie „gaming disorder” przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) i włączenie go do klasyfikacji ICD-11 podkreśla powagę tego zjawiska.

Tym, co odróżnia uzależnienie od gier od zwykłego hobby, jest przede wszystkim brak kontroli nad czasem poświęcanym na granie oraz pojawianie się negatywnych konsekwencji, takich jak problemy w relacjach z bliskimi, kłopoty w nauce lub pracy, lekceważenie zdrowia i higieny osobistej.

Podobnie jak w przypadku nałogowego hazardu, u osób zmagających się z uzależnieniem od gier obserwuje się mechanizmy nałogowej regulacji emocji. Komputery, podobnie jak w hazardzie, pobudzają obszary mózgu odpowiedzialne za odczuwanie przyjemności, co utrwala kompulsywne nawyki.

W identyfikacji i modyfikacji zachowań prowadzących do uzależnienia pomocna może okazać się terapia poznawczo-behawioralna (CBT).

Definicja uzależnienia od gier komputerowych

Osoby, które doświadczają problemów z nadmiernym i niekontrolowanym oddawaniem się grom, najczęściej określa się mianem „graczy uzależnionych” lub „osób z uzależnieniem od gier”. W terminologii medycznej, problem ten staje się rozpoznawany i traktowany z powagą, czego dowodem jest umieszczenie „gaming disorder” w klasyfikacji ICD-11 przez Światową Organizację Zdrowia (WHO).

Ta decyzja WHO odzwierciedla fakt, że u niektórych osób gry komputerowe uruchamiają mechanizmy zbliżone do tych, które obserwuje się w uzależnieniu od hazardu, stymulując obszary mózgu odpowiedzialne za odczuwanie przyjemności.

Podobnie jak hazard, który może generować współuzależnienie w rodzinie, nadmierne poświęcanie czasu grom negatywnie wpływa na relacje interpersonalne i życie społeczne. Dodatkowo, może wiązać się z elementami przypominającymi mechanizmy hazardowe, jak na przykład w przypadku loot boxów.

„Gaming disorder” jest więc uznawany za realny problem wymagający uwagi i odpowiedniego podejścia terapeutycznego.

Dlaczego ważne jest zrozumienie terminologii

Właściwe posługiwanie się terminologią odgrywa kluczową rolę w zrozumieniu złożoności uzależnienia od gier. Precyzyjne nazewnictwo, takie jak „gracz z problemem uzależnienia” lub „osoba doświadczająca uzależnienia od gier”, pozwala na precyzyjne zidentyfikowanie osób dotkniętych tym problemem i unikanie niejasności.

Analogicznie jak w przypadku uzależnienia od hazardu, gdzie klarowność pojęć jest niezwykle istotna, w kontekście uzależnienia od gier konieczne jest rozróżnienie między rekreacyjną rozrywką a kompulsywnym zachowaniem, które destrukcyjnie wpływa na codzienne funkcjonowanie.

Stosowanie adekwatnego języka jest niezastąpione w kampaniach informacyjnych i działaniach profilaktycznych. Komunikaty, które w sposób przystępny i zrozumiały opisują mechanizmy uzależnienia, na przykład wpływ stymulacji układu nagrody w mózgu, mają większą szansę na dotarcie do szerokiego grona odbiorców i podniesienie świadomości na temat potencjalnego ryzyka.

Podkreślanie, że mechanizmy „loot boxów” bazują na zasadach zbliżonych do hazardu, może być skuteczne w edukowaniu społeczeństwa o zagrożeniach związanych z niektórymi aspektami gier. Poprawny język ułatwia również komunikowanie informacji o dostępnych formach wsparcia, takich jak terapia poznawczo-behawioralna (CBT), która umożliwia identyfikację i zmianę szkodliwych wzorców zachowań.

Używanie właściwej terminologii wzmacnia zaufanie i motywuje osoby potrzebujące pomocy do jej poszukiwania.

Artykuły powiązane: